ciągle za mało

nie wiem jak Wy ale jak ja ogromnie zazdroszczę tym wszystkim ludzikom mieszkającym hen w głebi dzungli z dala od wszędobylskiej cywilizacji i dobrobytu który mam nam ułatwić życie. Jakże nie pojete jestw pojecie wolności słowa wyznania i materialnego dostatku... rodzimy się aby żyć a czy jest ktoś kto może powiedzieć że dobrze to jedno życie przeżył goniąc za króliczkiem którego i tak nie dogoni. Nowe telefony, nowe samochody telewizory komputery .. dajemy się przygnieść cięzarem tego dobrobytu który tak na prawdę okazuje się zbędnym balastem nie potrzebnych rzeczy. Zamiast się cieszyć każdą podarowaną chwilą każdym dniem który możemy spedzić z bliskimi nam ludźmi marnujemy godziny na bzdurne programy telewizyjne czy buszowanie w nieprzebranej głebi wszechwiedzącego internetu.. niema dnia kiedy nie marzę aby rzucić to wszystko i zniknąć z ewidencji wszechwiedzącego Urzędu Skarbowego Zus ... wyłączyc telefon, telewizor wyrzucić komputer... pozwolić sobie na życie nie na walkę o przetrwanie...