JESTEM

Jestem człowiekiem
szukającym swej
jednej, jedynej róży
lecz albo jestem za mały
albo ten świat jest za duży
Często rozmyślam
czy znajdę swoją planetę
czy wyczyszczę na niej wszystkie wulkany
i czy kiedykolwiek będę kochany ?
Gdyż mój świat
jest pogrążony w ciemności
a ja usycham bez słonecznej miłości
Jestem człowiekiem, rzekłem dziś
Człowiekiem być brzmi dumnie
Lecz być naprawdę a nie śnić
W praktyce dużo trudniej
Kowalem swego losu ja
To wiem i wierzę święcie
Że jeśli zechcę Bóg mi da
Do pracy zdrowe ręce
Ciągle też w drodze dzień po dniu
Odkrywam prawdy nowe
Stale się uczę, jak na pniu
Wchłaniając wiedzę w głowę
A więc kim jestem?
Człowiekiem jestem
Takim samym jak miliony innych
Mniej lub bardziej niewinnych
Jestem duszyczką zagubioną w świecie
Zwykłym mężczyzną
Czy trzeba być kimś?
Chyba nie, po prostu sobą trzeba być.