A MIŁOŚĆ TO

To chcieć czynić drugiego wolnym, a nie uwodzić go,
to uwolnić go z jego więzów, jeśli pozostawał więźniem.
Aby on także mógł powiedzieć: "Kocham Ciebie",
nie będąc do tego zmuszonym nieposkromionymi pragnieniami.
Kochać to wejść do drugiego, jeśli otwiera Tobie bramy
swego tajemniczego ogrodu, po drugiej stronie
okrężnych dróg, kwiatów i owoców zrywanych na skarpie.
Tam, gdzie zadziwiona potrafisz powiedzieć:
To "Ty", moje kochanie, Ty jesteś moim jedynym.
Kochać to chcieć ze wszystkich sił dobra drugiej osoby,
nawet z pominięciem siebie, to czynić wszystko,
by ona wzrastała i rozwijała się stając się
z każdym dniem człowiekiem, jakim być powinien,
a nie takim, jakiego chciałabyś,
ukształtować według swoich marzeń.
Kochać to ofiarować swoje ciało,
a nie zabierać ciała drugiej osoby,
lecz przyjąć je, gdy daje siebie.
To skoncentrować siebie i wzbogacić,
aby ofiarować ukochanemu całe swoje życie
skupione w ramionach Twojego "Ja", co znaczy więcej
niż tysiące pieszczot i szalonych uścisków.
Kochać to ofiarować siebie drugiej osobie,
nawet jeśli ona przez moment się wzbrania.
To dawać nie licząc tego, co on Ci daje,
płacąc bardzo drogo, nie domagając się zwrotu.
Największa miłość wreszcie to przebaczyć.
Kochać to zastawić stół, aby przy nim zasiadł Twój kochany
i nie sądzić, że możesz obejść się bez niego,
Ponieważ pozbawiony żywności, jaką on Ci przynosi,
na Twoje świąteczne przyjęcie nie postawisz
dań królewskich, lecz tylko suchy chleb biedaka.
Kochać to wierzyć drugiej osobie i ufać jej,
wierzyć w jej ukryte siły, w życie, które posiada,
jakiekolwiek byłyby kamienie
do usunięcia dla wyrównania drogi.
To zdecydować się rozsądnie
i odważnie wyruszyć na drogi czasu,
nie na sto, tysiąc czy dziesięć tysięcy dni,
ale na pielgrzymkę, która się nie skończy,
bo jest pielgrzymką, która trwać będzie ZAWSZE.
Mówię to aby oczyścić marzenia.
Kochać to zgodzić się na cierpienie,
śmierć sobie samemu, aby żyć i ożywiać,
Ponieważ tylko ten, kto może bez bólu zapomnieć
o sobie dla drugiego, może wyrzec się życia dla siebie,
tak żeby nie umarło w nim cokolwiek z niego.
Kochać wreszcie to jest to wszystko,
o czym powiedziano i jeszcze więcej.
Bo kochać to otworzyć się, na nieskończoną MIŁOŚĆ,
to pozwolić się kochać, być przejrzystym
wobec tej MIŁOŚCI, którą zawsze należy szanować.
To jest, pozwolić Sobie kochać tego,
którego w sposób wolny zdecydujemy się kochać!