Kącik poezji

...Biały obrus lśni na stole,



pod obrusem siano.



Płoną świeczki na choince



co tu przyszła na noc.



Na talerzu kluski z makiem,



karp jak księżyc srebrny.



Zasiadają wokół stołu



dziadek z babcią, krewni.



Już się z sobą podzielili



opłatkiem rodzice.



Już złożyli wszyscy wszystkim



moc serdecznych życzeń.

To i ja cuś skrobnę..

I oto znów święta, jak szybko mija czas.

Wśród nocnej ciszy ...nadzieja rodzi się w nas.





Tej nadziei, niech Wam nigdy nie brakuje     ..tak jak i zdrowia a resztę?     A resztę, to se kupim, albo załatwim ...hough     Ucałowania dla wszyściusieńkich            

                                                               

...     ...i mnie tyż...    

ano słowo się rzekło, jak wszystkie to wszystkie ...     a potem pójdziemy se obejrzeć ..albumy ze znaczkami??        

...a ja pokażę kolekcję kapsli od piwa...nie jednym wygrałem wyścig pokoju...    

Żółta koszulka lidera! ..tylko to wieczerzy Waść to jej nie zakładaj     no nie uchodzi ,nie uchodzi    

I ja przyłączam się do Twoich życzeń, Dami        

Świąt prawdziwie świątecznych, ciepłych w sercu     zimowych na zewnątrz         tego życzę wszystkim znajomym m-kontaktowiczom a także tym nieznanym            

               

śnieg pada puszysty

krystaliczną bielą zachwycający

gwiazdki na ziemi

na niebie

widok to kuszący

cisza jak makiem zasiał

wiatr zapomniał

o mroźnej powinności

w oddali las oszroniony

tyle w tej zimie urokliwości ..



Wizard Oskar..Zima

    Gdy Nowy Rok staremu cyfrę zmienia

wszyscy – wszystkim ślą życzenia

Przy tej pięknej sposobności

życzę, wielu sukcesów odważnych marzeń mądrych decyzji satysfakcji spokoju pomyślności zdrowia i co tam komu w duszy gra             oczywiście szampańskiej zabawy    

"> ">

...to i ja...wszystkim...wszystkiego w nowym...    

i nadszedł ten Nowy ..czy dobry?Okaże się..jedno jest pewne No­wy Rok ,no­wa czys­ta kartka..        

...ja już trochę nabroiłem...nie taka czysta...    

    Ile ma lat ?        

...Ta co ma lata...to Ci Ona czysta jest...choć Jej myśli grzeszne...        

   

    byle pełnoletnia była..

...jest...kawałek poezji nieczytanej...

   

    Raj na ziemi!!    

W letni mglisty poranek o wschodzie

W młode ręce wzięliśmy wiosła.

Czy pamiętasz, jak cicho te łodzie,

Jak łagodnie rzeka je niosła?

Dziś wspominam z obrazem tej rzeki

Mgły wznoszące się, czerwień wschodu

I horyzont upojnie daleki,

I drażniący, rześki wiew chłodu.



I wspominam do dzisiaj w zachwycie

Brzeg młodości we mgle ginący,

Gdy nas porwał i poniósł przez życie

Prąd burzliwy, wartko płynący.



I dziś niosą nas te prądy rwące,

Rwące serce zmęczone w biegu,

Gdy na skronie nasze siwiejące

Opada mrok drugiego brzegu.

Antoni Słonimski

Na rzece

...bardzo ładnie to opisał...     ...

    a bo to jak poeta, duszą świat..widzi

...coś w tym jest...zauważa szczegóły których większość nie widzi...    

       



Poetą jest ten który pisze wiersze

i ten który wierszy nie pisze

poetą jest ten który zrzuca więzy

i ten który więzy sobie nakłada

poetą jest ten który wierzy

i ten który uwierzyć nie może

poetą jest ten który kłamał

i ten którego okłamano

poetą jest ten co ma usta

i ten który połyka prawdę

ten który upadał

i ten który się podnosi

poetą jest ten który odchodzi

i ten który odejść nie może

Kto jest poetą?

T. Różewicz

...kto jest poetą... ?...człek niepokorny...który duszą postrzega...nie sercem...romantyczny lekkoduch...żyjący pośród szarości nie dostrzegając jej...bo Jego myśli krążą po łuku tęczy...        

W rzeczywistości opanowanej przez materializm pojecie życia duchowego ..praktycznie nie istnieje. Dziś bardziej wszystkich pochłaniają poszukiwania, tego garnka złota na drugim krańcu tęczy.niż samo jej metafizyczne zjawisko..    

...a kiedy już posiada się ten garniec...i owo poszukiwane złoto...choć nie ze złota...a ułapiwszy w swe dłonie oba końce tęczy...czego wtedy możemy zapragnąć...?...        

Nic dwa razy się nie zdarza

i nie zdarzy. Z tej przyczyny

zrodziliśmy się bez wprawy

i pomrzemy bez rutyny.



Choćbyśmy uczniami byli

najtępszymi w szkole świata,

nie będziemy repetować

żadnej zimy ani lata.



Żaden dzień się nie powtórzy,

nie ma dwóch podobnych nocy,

dwóch tych samych pocałunków,

dwóch jednakich spojrzeń w oczy.



Wczoraj, kiedy twoje imię

ktoś wymówił przy mnie głośno,

tak mi było, jakby róża

przez otwarte wpadła okno.



Dziś, kiedy jesteśmy razem,

odwróciłam twarz ku ścianie.

Róża? Jak wygląda róża?

Czy to kwiat? A może kamień?



Czemu ty się, zła godzino,

z niepotrzebnym mieszasz lękiem?

Jesteś - a więc musisz minąć.

Miniesz - a więc to jest piękne.



Uśmiechnięci, współobjęci

spróbujemy szukać zgody,

choć różnimy się od siebie

jak dwie krople czystej wody.



Wisława Szymborska

...a pech to pikuś...nawet wiele razy się zdarzy...        

    nieżywe schaby



A gdybym miał Cię zjeść, to co byś powiedziała?

A ugryźć gdybym chciał, czy coś byś przeciw miała?

...o...kanibale są wśród nas...    

Społeczny kanibalizm



Od dawien dawna, nikt tego nie zmienia,

zjadamy siebie, zbyt często, nawzajem,

bez niestrawności, wyrzutów sumienia,

mówiąc: to dżungla, słabszego się kraje.



Gdy coraz bardziej świat staje się dziki,

społecznie martwy, a życie kalekie,

bliższy mi sercu kanibal z Afryki -

przynajmniej nigdy nie gardzi człowiekiem.

aut jardud

...no i smacznie się zrobiło...