Mam b. bogatego kolegę , który stracił żonę i dzieci( z własnej winy)! Czy nie większym szczęściem jest spokojne życie osobiste , kochająca żona , udane dzieci i pieniędzy tyle aby jakoś starczalo tak bez szaleństw..???? no i zdrowie..Bo kolega żałuje i zazdrości?? Dylemat, prawda?? Jak widać nie można mieć wszystkiego.. Coś w tej ludowej mądrości jest..

Polak mądry po szkodzie, jak ktoś ma dużo i chce więcej to przeważnie tak się kończy a teraz pewnie płacze....nad swoją głupotą

Czas doceniamy dopiero po osiągnięciu pewnego wieku, dopóki jest się młodym czas się nie liczy

teraz zostało ci jedynie pośpiewać i powspominać    

Jerzy, akurat tą sytuację dobrze znam i faktycznie jest się wtedy w impasie ale przyjdzie czas i wtedy można to rozwiązać

Jerzy, jeśli uczucie wygasło, to trzeba się rozstać, nie ma sensu się męczyć, takie jest moje zdanie i broń Bo.że do niczego nie namawiam

zaznaczyłam, że to jest MOJE zdanie    

teraz, ja też mogę powiedzieć, że o wiele lepiej mi się żyje i niczym się nie martwię    

mam Sarka, są dorosłe i mieszkają osobno i dosyć daleko ode mnie, odwiedzamy się niezbyt często ale bardzo się kochamy     , dzieci to jedyne co dobre mi zostało

jasne, że nie ale na szczęście nie muszę się na razie o nic martwić     , moje dzieci więcej martwią się o mnie    

TIBI i w nocy i w dzień     a paznokcie mam już pomalowane, w pracy miałam chwilkę przerwy akurat na zrobienie manicure    

        cały to może nie ale jest tego trochę    

a wiesz, że by się przydał     , mieliśmy kiedyś jednego ale już u nas nie pracuje     , nam się podobał, fajny chłopak z niego był ale na urzędnika się nie nadawał - zdaniem dyrekcji    

jakbyś zgadł    

niestety, nie było wolnego etatu

przyjęto dwie pindy     , zielone jak trawa na wiosnę ale wykształcone, ze trzy lata będą łapać o co w tej pracy chodzi    

nie zaznaczyłeś, że NIEKTÓRYCH urzędników    

już napisałam ale się wstydzę dać ci do poczytania