Nie mam nic przeciwko, żeby to do dziewczyny należał pierwszy krok. bywam czasem bardzo odważna i otwarta na ludzi (ale kiedy coś idzie nie tak, "podkulam ogon" jak zbity kundel ze smutnymi oczkami, z których - wydaje sie - zaraz popłyną łzy. ostatnio odważyłam sie poprosić chłopaka do tańca. a co! czemu nie? a on mi na to, żebym spytała kogo innego. żenujące to było strasznie. nie byłam ani pijana, ani nahalna, brzydka też nie jestem. trzeba mieć radar w oczach, żeby poznać kto jest dobrym, a kto złym charakterem. a ten dupek pewnie pomyślał, że albo desperatka ze mnie, albo szukam sponsora na alkohol, albo nachlana, albo nahalna, albo puszczalska (?!) niektórzy kolesie boją sie odważnych dziewczyn, a niektórzy to idioci. ale to tylko o niektórych, bo wierze, że są też prawdziwi meżczyźni - dżentelmeni.