Co zrobić gdy zostałes sam bez prawdziwych przyjaciół? gdy brak ci kogoś komu mógłbys powiedzieć o wszystkim? A nie mówie tu o chłopaku....tylko o przyjacielu czy przyjaciólce.

Stracona przyjaźń znieczula nas na pewien czas by po paru latach w najcięższej dla nas chwili ugodzić nas bardziej niż mogłybyśmy przypuszczać... jak sie ratowac??

Przecież nie wypada stać na ulicy z megafonem i krzyryczeć szukam przyjaciela...

Siedzi się w weekend w domu. Cisza jest tak głośna i rozpaczliwa że odbiera ochotę na wszystko.

Nie pomaga dobry film, książka, muzyka, spacer, bieg, płacz, złość, kot, pies, czekolada...nawet flaszka nie pomaga

Nic. Coś ssie cię w środku i masz ochotę zacząć wrzeszczeć. Krzyczeć! I krzyczysz ale po cichu, od środka rozdzierasz sama siebie i błagasz siły wyższe o pomoc i wsparcie. Boże postaw na mojej drodze człowieka w pełnym znaczeniu tego słowa. Ale nic się nie dzieje.

I co? I NIC... To straszne słowo...NIC...

nie ma z kim popłakac posmiac sie , nie ma komu powiedzieć jestem przy tobie i możesz na mnie liczyć

Nie ma nikogo...nie ma nikogo kto tak naprawde jest prawdziwy.....jedyny ...na zawsze

Mysle ze większosc z was tak ma ...lecz nie wszyscy sie przyznaja.

mam bogate zycie ...mam z kim pogadac i tak dalej ...lecz czuje ze to nie to .....

Jak sobie radzić? Co robić? Co począć?

Podzielcie się receptą na tą gorycz w środku i na to okropne NIC wewnątrz mnie.

niezam recepty

ale znam bul