Kącik poezji

Czy to sa orzeszki ziemne?Ja akurat mam.    

Napisac Ci wierszyk? Wiersz?

Przy gorskim potoku wsrod cykania swierszczy. W miejscu, ktore woda obdarza Twe oblicze sloncem.Niezapomniane wspomnienia zabore ze soba gorace.I chociaz zal w seru czasem trzeszczy ,gdy lata kres nadchodzi zlowieszczy.To, w sztucznosci pochloniete zostanie ,to czego nigdy nie bedzie,rozstanie.

W miejscu, w ktorym woda* ....Przepraszam

    nie mów Narti, że to wiersz twojego autorstwa    

Sadzac po bykach ,to napewno moj.        

To nie mojego autorstwa ale.......



W DRODZE DO...



Być na początku drogi,

tak jeszcze raz

Spełniać pierwsze marzenia,

z nadzieją spoglądać w dal

Na wszystko dopiero czekać,

poznawać smak



Nie tęsknić za wrażeniem,

że piękny jest świat,

a móc to poczuć każdego dnia

Tym pięknem beztrosko zachwycać się

zasypiać i budzić się z nim

nie czekając na nowy lepszy świt



Żarem miłości spłonąć jeszcze raz,

do kieszeni schować dojrzałość dnia

Wyjść naprzeciw temu co niesie los

oszukać czas, oszukać zło

Nie mieć tych wspomnień,

ani tych łez

Móc powiedzieć

- bez ciebie też dobrze jest



Zamykam więc oczy i jestem sama

w mojej podróży na koniec świata

Ladny ladny    

Chyba sie nie identyfikujesz ,z tym.Bo to koniec swiata by byl.Z reszta to nie moja sprawa.Moze to tylko zabawa?Juz grubo po polnocy, ide wtulic sie w kocyk.

może nie tak do końca ale......

dzięki    

&feature=related

Pragne Twych ust i dotyku dłoni

Ujrzeć rumieńce na Twojej Twarzy

Zapach Twój Twa skóra

Ręce oczy Twoje

Włosy piękne,chce by Twoje ciało

Drżało od mych pieszczot gorących                    

Saro przeczytałam to w notesiku ,,szkoda że za pózno przeczytałam    

masz racje ,     ,głowa do góry,     ,nie czas na jakies wspomnienia    

już uciekasz ,,,,papapatki    

Dwoje obcych w tłumie marzeń.

Czy się spotkają?

Czy ich drogi znajdą wspólny cel?

On - po jednej stronie tęczy,

Ona - po drugiej...

Czy się zobaczą?

Czy dostrzegą się?

Nikt tego nie wie!

I nikt się nie dowie ,

póki się nie spotkają...

PRAGNIENIE



Gdybyś chciał spojrzeć w oczy mi

chwilą rozkoszy minionych dni

ustami dotknąć moich ust

spijając z nich tęsknotę, smutek

i całą gamę czułych słów



Gdybyś zapragnął mojej namiętności,

i ciała bezwstydnej nagości

by w szybkim oddechu i galopie serc

unieść się ze mną ponad czasu bieg



I uwierz,

niebo nie spadnie nam na głowę,

a słońce nie oślepi naszych spojrzeń

serc donośny głos poprowadzi myśli

by w tej bajce, siebie nawzajem wyśnić



Karmanti

tylko, nie skalpelem     lepiej \"otworzyć\" się słowami    

CZEKAJĄC NA...



Minął kolejny rok

bez objęć, spojrzenia wprost

Minął kolejny dzień

nie cudowny, a zwykły wręcz



Stary zegar wolniej odmierza czas

jakby trochę więcej pragnął nam go dać,

ale serce już zmęczone czekaniem

pragnie być zdobyte na zawsze, na stałe



Z obietnic piękny wianek na głowie

i rozczarowań pachnący bukiet w dłoni

Może teraz jest właściwy czas...

lecz nie, powiał wiatr, płomień ponownie zgasł

   

&feature=related

Gdybym ja nie był poetą,

A pani nie była kobietą,

To znaczy: gdybym ja umiał

Bez obłąkania i szału

Dań składać pięknemu ciału

I takbym się wyżył, wyszumiał;

Gdybym mógł kochać bez mitu,

Bez natchnionego zachwytu,

Bez legendarnych przydatków,

Bez wahań, wzlotów, upadków,

Bez mistycznego pomostu,

Który prowadzi po prostu

Do pani (pardon!) pośladków;

Gdybym opuścić mógł z tonu

I nie zaznając katuszy

Dupie nie wmawiałbym duszy;

Gdybym z czułego szaleńca

Stał się buhajem bez ducha;

Miał znacznie mniej z oblubieńca,

A znacznie więcej z świntucha;

Pani zaś - ach! gdyby pani

Zostając przy swoich cudach

(Mówię o biodrach, o udach,

Piersiach i erotomanii,

O pani wprawie miłosnej,

O pani chuci radosnej,

O oczach - błękitnych kwiatkach -

O ustach - świeżych czereśniach -

O włosach - złocistych pieśniach -

I wzmiankowanych pośladkach),

Gdyby się pani zdobyła

Na jeszcze jedną zaletę:

Gdyby tak pani zabiła

Przewrotną w sobie kobietę,

Tę niebezpieczną panterkę,

Tę chytrą, wieczną heterkę,

To głupie, fałszywe zwierzę,

Co z każdym będzie się tarzać,

Rozkładac, tulić, obnażać,

Za wiersz czy pustą zabawę,

Za parę pończoch czy sławę,

Nawet - z miłości - powiedzmy,

Lecz w jakiś sposób bezecny,

Bo obliczony bezwiednie

W tak zwanej podświadomości

Na efekt cudzej zazdrości

Oraz korzyści powszednie;

O, gdyby pani umiała

Kochając najidealniej

Nie sądzić, że bez jej ciała

I \"ekskluzywnej\" sypialni

Byłbym stracony, zgubiony,

Chodziłbym błędny, strapiony,

I, że prócz pani na świecie

Na żadnej innej kobiecie

Nie znalazłbym tyle szczęścia

I takiej pełni posięścia,

I takiej upojnie - skwarnej

Rozkoszy (dość popularnej),

I że bez pani spojrzenia

Nie ma już dla mnie natchnienia,

I że bez pani rozkraczeń

W szał wpadnę chorych majaczeń!

Że bez przychylnych jej gestów

Zapadnę w nicość i próżnię,

I odtąd juz nie odróżnię

Chorejów od anapestów;

Gdyby się pani, powtarzam,

Zmieniła nieco w tym względzie,

A ja bym się nie rozmarzał

Przy seksualnym popędzie,

To stałaby się z nas para

Ach, najszczęśliwsza w Warszawie!

Może się pani postara?

Ja także trochę się wprawię.



Lecz list się dłuży. A przeto

Kończę. Nadziei mam mało.

Bo cóż by z nas pozostało,

Gdybym ja nie był poetą,

Nie dążył ku \"ideałom\",

A pani nie była kobietą

tak jednolitą i całą?



A zresztą... małoż to bywa

Na świecie różnych wypadków?

Może się jednak zmienimy?

Adieu, Madame. Bądź szczęśliwa,

Kiedy się znów zobaczymy?

P.S.

Ukłony dla pięknych pośladków

   

Poezja            

Serce bije ,a siniaki juz po szyje.Pozorne szczescie ,ukryte w tym gescie.W kaciku poezji , zakatku finezji.W wirtualnym swiecie ,ktory swoim zyciem zyje.Nie ma co mieszac sobie w glowie, bzy i przestrzen rosna dzieki Tobie.Slonce wypelnia sen ,jak by godzine na dobe.A ilu godzin trzeba, by dotnac nieba.Byc moze najleprze chwile zaznajemy tu.Tyle    

Chmurki,chmurki znajome,okręciki marzeń

Nie chcę innych wywyższeń,nie chce innych zdarzeń

Chcę leżeć twarzą w niebo i wędrować z wami.

Bo mi dobrze tak z niebem,chmurką i myślami,,,,,

Pocieszmy się że pieniądze to nie wszystko.    

To ładne co napisales.     Poezja drogi