...

Czemu czasami nam tak trudno odciąć się od ziemi?

By móc swobodnie szybować w eterze,

Poczuć inny smak ludzkich nadzieii

Wierzyć że to się odmieni.. 

Zabronić oczom więcej nawilżać powietrze,

Niech łzy wyschną i nie wracają..

Kiedy poeta znowu pisze wiersze

I gdy koszmary spać Ci nie dają..

Nie chcę wierzyć w słowa gdzie echo się odbija,

Nie mają przecież znaczenia

Ale dlaczego myśl przy tym tak miła

Nie pozwoli na pożegnania?!

Chwila!!

Nienawidzę…

Znowu naiwna?!

Nie potrafię

Odejść??

Chyba sama się śmieję

Skłamać??

Nie popadnę w beznadzieje

Zagrać??

Ale na jak długo??

Jak w teatrze..

Czy na to zasługuję.??

 Poczekaj na mnie tam

Nie zmieniaj kierunku

Ja kiedyś wezmę wdech

Poszukamy wspólne gopunktu

Albo i nie

Ja w lewo , Ty w prawo

Zapomnę...

Chyba bez skutku

By potem pęknąć??

Jak…??

Tragicznie

Jak…??

Nie fizycznie

Jak …??

Na zawsze

Jak…??

Bez przyczyny

Gdzie…??

Tam gdzie umierają nieżywi