Po drugiej stronie umysłu

Nieraz gdy mnie przygnębienie chwyta oddalam się myślami Odchodzę po za horyzont własnej świadomości Zawsze jest tak samo zawsze jestem w innym miejscu słonecznym zewsząd czuć zapach kwiatów gdzieś bardzo blisko słychać owady co ledwo do lotu się wzbiły nie to nie mara czy sen na jawie siedzę przy komputerze w tym samym miejscu co przed godziną lecz to nie wzrok mi spłatał figla tylko wreszcie spoglądam na otoczenie poprzez świadomość własnego wnętrza