BEZ TYTUŁU

W świata przestrzeni

Zasnute wspomnienie

Gwiazdą rysowany obraz nieba

Rozdarte przeznaczenie

Czas pedzi na oslep

Zapomniany ślad zegara życia

Z szybkością komety

Przepływa przez palce

Zapartym tchem mijamy

To co jeszcze do przeżycia

A my ludzie papierowi

Wciąż snujemy plany

Bez przyszłości zapomniane

Kluczem do drzwi

Zamknięte serca otwieramy