Kącik poetycki

Lubię, gdy jesteś blisko



Na wyciągniecie dłoni



Wtedy jest prostsze wszystko



I czas mnie już nie goni







Lubię gdy jesteś obok



I świat się już nie liczy



Lubię rozmawiać z Tobą



O wszystkim i o niczym







Zaś gdy masz w obowiązkach



Gdzieś być, wszystko jest głupie



Nie chcę się czytać książka...



Bez Ciebie dni nie lubię            

wiersze pisać a nie jezory wywalacie    

   

Kotlecie Schabowy, potrawo narodowa

uwielbiana, choć przecież nie do końca zdrowa.

Ileż to razy stukot słyszano,

gdy Cię tłuczkiem rozbijano.

W ilu domostwach zapach Twojego smażenia

rozpierał narządy powonienia.

Ileż uroczystości uświetniłeś swoją obecnością

i nie ważne czy bez kości byłeś czy też z kością.

Smażony na smalcu lub też na oleju

przyjacielem stałeś się wielu.

Usmażony na złoto z jednej, z drugiej strony

Twój zapach, smak i wygląd jest nieoceniony.

Kochają Cię starzy, uwielbiają młodzi

zjeść Cię od czasu do czasu nikomu nie zaszkodzi!        

ślinotoku mozna dostać    

Są

Kłamliwie, pięknie

Bezużyteczne

Namiętne, ale puste

Wielkie, bezwartościowe

śmiecie

służące do pobudzania

ludzkich zmysłów

Żeby poznać prawdę

trzeba zamknąć usta

i nauczyć się słuchać

oczami...

           

Bądź jedną z tych co kochać umie...

Bądź jedną z tych co przyjaźń zna...

Bądź jedną z tych co łzy rozumie...

Bądź jedną z tych co serce ma.

Jak kwiaty bez wody,

jak bezskrzydły orzeł

tak człowiek bez nadziei

sam sobie nie pomoże.



Jak łabędzie w stawie,

jak ryb pełna rzeka –

tak człowiek żyć nie może

bez drugiego człowieka.



I jak klucz bez zamka,

świeca bez płomienia -

tak człowiek bez miłości

zatraca sens istnienia.

dzisiaj jest dzien wesoly bo nie ide jutro do szkoly..     biore fajki i karte..bo mam dzisiaj w nocy warte     :.... jeba.c wszystko co popadnie ..bo mi czas zycie kradnie..a teraz refren...     po ca luj mnie w chu.j a bedziesz przyjaciel moj...     ..cdn...

Sylwia     fajny wierszyk    

Dziwna ona była, nikt jej nie rozumiał..

A chociażby i chciał, to nigdy nie umiał..

Była romantyczką, marzyła o świecie,

I wy też marzycie, sami dobrze wiecie..

Lecz ona była inna, wolała uciekać,

Wsiadała na konia, nie chciała na nic czekać..

Galopowała w przestrzeń nie do końca znaną,

Z zachodem wyjeżdżała, a wracała rano..

Nie bała się niczego, bólu też nie znała,

I miejsc dla swej duszy ciągle szukała,

Mówiono, że jest duchem, a nie ludzką istotą,

Inni mówili, że panuje nad ciemnej nocy mocą..

Miała swój świat, gdzie tylko jedna droga prowadziła,

Pojechać w dal nieznaną - to była jej siła..

Wiatrem się upiła, w księżycu zakochała,

Wciąż jadąc na niebie jego przyjaciół szukała..

To co ją bolało, wiatr z głowy wywiewał,

Ona nie spała, a księżyc dawno ziewał..

Jej serce pragnęło wolności, bardzo jej pragnęło,

Więc po co znów wracała? Nikt nie wiedział dlaczego...

a to dla mojego przyszłego męża

I Bóg wstrzymał oddech,

bo takiej miłości jeszcze nie widział.

I Boskim obdarzył ich uśmiechem,

gdy ujrzał ich czułość wzajemną.

I oczom Swym nie wierzył,

gdy widział jak Ona patrzy na niego.

I pierwszy raz dostrzegł taką troskę,

z jaka On czule ją obejmował.

I uszom Swym nie mógł uwierzyć,

gdy podsłuchał ich szepty miłosne.

I się zawstydził,

gdy ujrzał jak jednym stają się ciałem.

I zaniemówił...

gdy ich dusze nad ciałami się połączyły.

I nie mógł uwierzyć,

że stworzył coś tak pięknego.

I Boską łzę uronił,

bo zrozumiał, że był świadkiem szczęścia.

I w końcu zaczerpnął oddech,

bo wiedział, że dla nich, warto było stworzyć ten świat.

uwielbiam wiersze

Odwróć się, za każdym razem gdy zaczynam czuć się samotna a TY nie nadchodzisz

Odwróć się za każdym razem , gdy zaczyna męczyć mnie już słuchanie dźwięku spadających łez

Odwróć się za każdym razem gdy wiem że to co najlepsze już minęło

Odwróć się za każdym razem gdy zaczynam się bać i wtedy widzę blask Twoich oczu

Zwróć do mnie swe oczy, za każdym razem gdy rozpadam się...

Sylwia ty też lubisz sprawiać wrażenie?    

Rozumiem. Pewnego rodzaju maska, jaką nakładasz na siebie. Chyba każdy ją zakłada. Ja tak.

Odsłon milion a tylko jedna prawdziwa. Ciekawe jaka w twoim przypadku.     W moim? beczka soli to za mało    

Ciekawie napisałaś, ciekawie Sylwia    

Ale nie rozumiem za bardzo tego mniejszego dobra...metafora jakaś?

Luzik. Może najdzie dogodna sytuacja    

A chciałem zapytać właśnie    

Dzięki    

a ten wiersz był napisany jakieś pół roku temu



życie to teatr ... ja aktorka pospolita... swiat to wielka scena na której gra rozkwita...zakładam swą maskę ... każą mi ... wiec gram... nie wiem juz kim jestem ... jak szara mysz... w swojej klatce żyję... imienną mam obrożę ... o odcisnietą od niej szyję ... nie uciekam już ... po co ? ... nie walczę ... bo i z kim? ... i tylko ciemną nocą... przed całym światem ... chowam słone łzy......

    paprykowe leysy je przebijają    

i morał taki olej lwa    

a jeśli to burzowa chmurka to co z marzeniami    

jak w polityce ludzie wieżą że politycy dla ich dobra coś robią    

jak w polityce ludzie wieżą że politycy dla ich dobra coś robią    

co Ty tak się zmachała    

za rzadko    

do puki nie spróbujesz ty nie będziesz wiedzieć