A kto

Niestety się mylisz
Ja tworzę swój świat

a kto stworzył Ciebie? może teraz w Twoim tworzeniu też macza paluszki...?

Jam powstał z haosu    

z haosu powstałeś i w chaos sie obrócisz.    

ból jest wpisany w życie. od narodzin po koniec. na szczęście istnieją też przyjaźń, radość, miłość, piękno, które ten ból uśmierzają.

A i tak pomrzemy    
Piękne    
Ja dalej będę Haosem            

tyle, że nie pozostaje nic innego niż bierna akceptacja. jedynym sposobem na pozbycie się bólu jest pozbycie się życia. to nie wchodzi w rachubę. więc akceptujesz rzeczywistość i starasz się sprawiać wrażenie przed innymi, że bólu, strachu nie ma. i szukasz ucieczki. stanu, chwili, miejsca, w którym to Cie nie dopada.

dyfuzja jest rzeczą naturalną. także w uczuciach.

anihilacja? nie. myślałam raczej o przejściu do innego stanu. ból przeradza się we wspomnienie. pamiętasz tylko to, co Cię cieszyło. ból stopniowo zanika. pojawia się miejsce na coś nowego. radosnego. czas jest katalizatorem. naturalny system obronny.

analitycznie bardzo. masz rację. pamiętamy to, co było złe, żeby się uczyć. ale intensywność doznań nie jest taka sama. na myśl o oparzeniu żelazkiem normalny człowiek nie reaguje ponownym uczuciem bólu. on tylko pamięta, że tego nie powinien robić. zostaję przy dyfuzji. jest konieczna do utrzymania zdrowia psychicznego. z Twoich wywodów wynika, tak to zrozumiałam, że natura jest skłonnością do złego. skąd więc człowiecze zdolności do altruizmu?

wnioski po: lepiej nie ruszać, bo bardziej boli. plastra brak. istnieją tylko chwilowo działające środki przeciwbólowe. idę stąd. może coś zażyję.     dziękuję za konwersację.    

o takich to mi się pomyślało.     zapamiętam polecenie.    

....nieszczescie polega na tym, ze wszyscy maja racje.
.... pesymista to czlowiek, ktory z dwojga zlego wybiera obydwa.
... a co to jest zlo?? Zlo jest pokusne, wszystko staje sie proste i latwe, mysle ze dla kazdego z mas wyglada ono inaczej. Sami wyznaczamy sobie granice.Czlowiek ktory ma dusze piekna bogata, moze zawsze tolerowac wiecej....

Znudzona jakoś słowa nie dotrzymujesz
nadal cię nie widzę            

Śmierć zawsze jest, była i będzie nieodzowną częścią egzystencji człowieka. Strach przed nią jest naturalnym ludzkim odruchem - związanym z obawą przed nieznanym. Szczególnie straszna wydaje się pewnie dla ateistów, dla których śmierć jest ostatecznym końcem wszystkiego. Ponadto wiara w brak rozliczenia swego życia przed Bogiem sprawia, iż ludzie często zatracają swoje wartości moralne i etyczne