Manungod sa sadiri ko
Nie łatwo się pisze o sobie wolę powiedzieć:)MOJE SERCE PRZYPOMINA PRZYSTANEK AUTOBUSOWY LUDZIE PRZYSTAJĄ TU NA CHWILĘ CZEKAJĄC NA KOLEJNY AUTOBUS W DRODZE PRZEZ ŻYCIE CZASAMI KTOŚ ZOSTAJE O CHWILĘ DŁUŻEJ JEŚLI GODZINA DO ODJAZDU DALEKA CHCĄC SCHRONIĆ SIĘ PRZED WIATREM DESZCZEM TYLKO GDZIE JA MAM SIĘ SCHRONIĆ?AUTOBUS PRZYJEŻDZA ZAWSZE CHOĆ CZASAMI Z OPÓŹNIENIEM WSIADAJĄ POMACHAJA NA POŻEGNANIE NIEKTÓRZY WRACAJĄ I ZNÓW POTULNIE OTWIERAM RAMIONA I DAJE IM SCHRONIENIE CHOCIAŻ WIEM ŻE ZA CHWILĘ ZNÓW ODJADA A JA ZOSTANĘ ZTA ŻAŁOSNA PUSTKĄ W SERCU KOLEJNY RAZ ZASTANAWIAJĄC SIĘ KIEDY WRESZCIE STANĘ SIĘ DLA KOGOŚ KOŃCOWĄ STACJA Chce być Twoim przyjacielem na zawsze bez żadnych przerw kiedy wzgórza staną się płaskie a rzeki wyschną kiedy błyskawice pojawia się zimą kiedy śnieg spadnie latem kiedy niebo zmiesza się z ziemia nawet wtedy nic nas nie rozdzieli
